خلوتی با قاسم انوار
شمارهٔ ۷۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عشق و مستوری و مستی چو نمی آید راستاین جمالیست که از جمله جهان جان تر است
۲
عشق و مستوری و عفت که شنیدست وکه دید؟این کمالیست که از ذرات تو در نشو و نماست
۳
بی تو آرام ندارم، چه بود درمانم؟حسن تو جلوه گری کرد و جهان را آراست
۴
در مقامی که کند دلبر ما جلوه گریشیوه حسن و ملاحت ز جبینش پیداست
صفحهٔ ۱ از ۳