خلوتی با قاسم انوار
شمارهٔ ۷۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مهربان یار وفاپیشه کجا رفت و کجاست؟که جمالش همگی نور دل و دیده ماست
۲
من بدان یار گرامی برسیدم دیدمکه همه نور تجلی ز جبینش پیداست
۳
یار خوش خوی چو بنشست قیامت بنشستباز آن یار چو برخاست قیامت برخاست
۴
در وفا کوش و صفا کوش، که جان می داندکین متاعیست که در ملک تو آن مستوفاست
صفحهٔ ۱ از ۲