خلوتی با قاسم انوار
شمارهٔ ۱۱۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گر دردمند گردد دل، دولتی عظیمستچون دردمند او شد، دل بعد از آن سلیمست
۲
در راه عشق و وحدت حیرانی است و حیرتامید در نگنجد، چه جای ترس و بیمست؟
۳
بعد از وفات دانی احوال جان چه باشد؟بی دوست در جحیم است با دوست در نعیمست
۴
گر زهد و علم داری درد خدا نداریدر وقت جان سپردن دل با ندم ندیمست
صفحهٔ ۱ از ۲