خلوتی با قاسم انوار
شمارهٔ ۱۲۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
فروغ نور رخت آفتاب تابانستولی چه سود؟ که از چشم خلق پنهانست
۲
دقیقه ایست درین عشق مست عالم سوزدر آن دقیقه نظر کن، که جای امعانست
۳
اگرچه آتش نمرود آتشیست عظیمبپیش چشم خلیل خدا گلستانست
۴
دلی که دم زند از باد پای منصوریز پای دار نترسد، که مست عرفانست
صفحهٔ ۱ از ۳