خلوتی با پروین اعتصامی
شمارهٔ ۳۸ - تاراج روزگار
مثنویات، تمثیلات و مقطعات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نهال تازه رسی گفت با درختی خشککه از چه روی، ترا هیچ برگ و باری نیست
۲
چرا بدین صفت از آفتاب سوخته‌ایمگر بطرف چمن، آب و آبیاری نیست
۳
شکوفه‌های من از روشنی چو خورشیدندببرگ و شاخهٔ من، ذرهٔ غباری نیست
۴
چرا ندوخت قبای تو، درزی نوروزچرا بگوش تو، از ژاله گوشواری نیست
صفحهٔ ۱ از ۶