خلوتی با قاسم انوار
شمارهٔ ۱۶۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
رخسار تو چون آینه صورت و معنیستدر صبح جبینت همه انوار تجلیست
۲
هم جذبه او بود که دل مست لقا شدمجنون چه کند؟ کین کشش از جانب لیلیست
۳
پیوسته ز سودای تو مستیم و خرابیمما را بتو صد گونه تولی وتمنیست
۴
هرجام که از دست تو آید همه نوشستاین دور نه جورست، که در دور تو اولیست
صفحهٔ ۱ از ۲