خلوتی با قاسم انوار
شمارهٔ ۲۱۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
با عشق ز تسبیح و مصلا نتوان گفتجز باده گل رنگ مصفا نتوان گفت
۲
آنجا که کند عشق خداغارت دلهاجز ذکر تقدس و تعالا نتوان گفت
۳
ای جان،خبرت نیست ز عالی بحقیقتباتو سخن از عالم اعلا نتوان گفت
۴
گر عشق و سلامت طلبی، مایه سوداستبا عشق ز سرمایه سودا نتوان گفت
صفحهٔ ۱ از ۲