خلوتی با قاسم انوار
شمارهٔ ۲۲۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عشق تو مرا از هر دو جهان ساخت مجردای عشق گرانمایه و ای دولت سرمد
۲
مردم ز غم عشق و نی یافتم آخراز دولت دیدار تو صد جان مجدد
۳
من رند خرابات مغانم،چه توان کرد؟اینست مرا مذهب، اگر نیکم،اگر بد
۴
از عشق تو منعم نکند توبه و تقویویران شود از سنگ قضا قصر مشید
صفحهٔ ۱ از ۲