خلوتی با قاسم انوار
شمارهٔ ۲۲۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بسودای تو خوش حالیم و دلشادبدردت آرزومندیم و معتاد
۲
چو عالم رابقایی نیست، خوش باشبیا، می خور، که بربادست بنیاد
۳
مدامم وقت خوش دارد بجامیکه ساقی را مدامش وقت خوش باد!
۴
ندارد لذتی از زندگانیدلی، کز فکر عالم نیست آزاد
صفحهٔ ۱ از ۲