خلوتی با قاسم انوار
شمارهٔ ۲۲۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دریغ باشد ازین چار سوی کون و فسادبرون رویم، نبرده متاع خود بمراد
۲
تو شاهد دو جهانی، اگر شوی واقفز حسن خویش نگر هم بحسن استعداد
۳
وقوف نیست کسی را ز نقد هر دو جهانمگر که عرضه کند نقد خویش برنقاد
۴
درین دیار چه آموختی زدانش دل؟درین مدار چه اندوختی برای رشاد؟
صفحهٔ ۱ از ۲