خلوتی با قاسم انوار
شمارهٔ ۲۳۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ابر سودای تو آن لحظه که توفان بارددل دیوانه ما جان به جوی نشمارد
۲
تخم سودای تو در بهر یقین افشاندمدل شناسد که ازین بحر چه برمی‌دارد؟
۳
زاهد از شیوه تقلید درین مزرع عمرمن ندانم چه درودست و چه‌ها می‌کارد
۴
واعظ از مستی عشاق ندارد خبریدر چنین معصره‌ای غوره چه می افشارد!
صفحهٔ ۱ از ۲