خلوتی با قاسم انوار
شمارهٔ ۲۵۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هر که او را هوس منصب اعلا باشدقبله جان و دلش زلف چلیپا باشد
۲
عاشقی را،که بهمت زد و عالم بگذشتمیل جانش همه با مقصد اقصا باشد
۳
عاشقم، ناله و زاری مرا منع مکنهر کجاعشق بود شورش و غوغا باشد
۴
گر مرا جانب جنات نباشد میلیآن هم از خاصیت جودت صهبا باشد
صفحهٔ ۱ از ۳