خلوتی با قاسم انوار
شمارهٔ ۲۶۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نه از خطاست که در ابروی تو چین باشدتو نازنینی و ناز تو نازنین باشد
۲
قیامتست برآن رخ نقاب زلف،امانقاب چون بگشایی قیامت این باشد
۳
بنفشه گر بلطفت شه ریاحینستبه پیش سنبل زلف تو خوشه چین باشد
۴
دوای درد مرا مصلحت نمی بینیمگر که مصلحت کار من در ین باشد
صفحهٔ ۱ از ۲