خلوتی با قاسم انوار
شمارهٔ ۳۰۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خرده بینان طریقت همه صرافانندکه بیک جو درم ناسره را نستانند
۲
دور ماندند ز دیدار تو سودازدگانهمه حیران وعجب مانده که چون می مانند؟
۳
دل و جانها ز تو مستند بدانسان که مپرسجمله ذرات سراسیمه و سرگردانند
۴
جمله ذرات جهان،کافر و مؤمن،شب و روزهمه از شوق تو مستند و ترا می خوانند
صفحهٔ ۱ از ۳