خلوتی با قاسم انوار
شمارهٔ ۳۰۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای عشق توام در دو جهان مقصد و مقصوددر طور عدم گشتن من وصل تو موجود
۲
بنمود بعشاق جهان سکه مهرتسیماب سرشک مژه بر روی زر اندود
۳
سازم همه در مجلس غمهای تو چون چنگسوزم همه بر آتش سودای تو چون عود
۴
اقفال زر اندود ز ابواب سعادتکس جز بمفاتیح هدایات تو نگشود
صفحهٔ ۱ از ۲