خلوتی با پروین اعتصامی
شمارهٔ ۵۴ - خون دل
مثنویات، تمثیلات و مقطعات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مرغی به باغ رفت و یکی میوه کند و خوردناگه ز دست چرخ به پایش رسید سنگ
۲
خونین به لانه آمد و سر زیر پر کشیدغلتید چون کبوترِ با باز کرده جنگ
۳
بگریست مرغ خُرد که برخیز و سرخ کنمانند بال خویش، مرا نیز بال و چنگ
۴
نالید و گفت خون دلست این نه رنگ و زیبصیاد روزگار، به من عرصه کرد تنگ
صفحهٔ ۱ از ۲