خلوتی با قاسم انوار
شمارهٔ ۳۱۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تویی،که مرهم ریشی و غایت مقصودجناب حضرت محبوب عاقبت محمود
۲
مرا که طاقت هجران نمانده است،ای دوستبیا که عمر عزیزست،میشود نابود
۳
یقین که هیچ ندانست قدر عمر عزیزکسی که در ره عشقت نکرد ترک وجود
۴
مرا که خیل خیال تو یار غار آمدبروز هیچ نیاسود و شب دمی نغنود
صفحهٔ ۱ از ۲