خلوتی با قاسم انوار
شمارهٔ ۳۲۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
این عشق و مودت اثر لطف خدا بودوین جمله عنایت نه باندازه ما بود
۲
جوری، که ز تو بر دل غمدیده ما رفتبر شکل بلا بود ولی عین عطا بود
۳
از روز ازل عاشق و شوریده و مستیماین نیز هم از سابقه لط ف شما بود
۴
در حال «اناالحق » زد و شد بر سر آن دارمنصور که سر حلقه مستان خدا بود
صفحهٔ ۱ از ۲