خلوتی با قاسم انوار
شمارهٔ ۳۲۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هرکجا می گذرد دوست، فغان خواهد بودخاطر اندر پی آن سرو روان خواهد بود
۲
چیست این نور تجلی که جهان را بگرفت؟اول و عاقبت کار همان خواهد بود
۳
سر ببازم به هوای تو که مسکین توامعاقبت مصلحت کار در آن خواهد بود
۴
دل اگر روی ترا باز نبیند هیهات!دایما نعره زنان جامه دران خواهد بود
صفحهٔ ۱ از ۳