خلوتی با قاسم انوار
شمارهٔ ۳۳۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از افق مکرمت صبح سعادت دمیدمحو مجازات شد،شاه حقیقت رسید
۲
صولت صیت جلال عالم جان را گرفتصدمت سلطان عشق باز علم برکشید
۳
چنگ غمش می زند بردل و هر تاره ایکشف روان می کند،معنی حبل الورید
۴
ساقی جان می دهد باده بجام مداممطرب دل می زند نعره هل من مزید
صفحهٔ ۱ از ۳