خلوتی با قاسم انوار
شمارهٔ ۳۴۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بوی سنبل ز دم باد صبا می آیدخوشدلم هر چه از آن یار بما می آید
۲
عشق می آمد و سرمست و خرامان میگفت:بر حذر باش! که آشوب و بلا می آید
۳
عالم از نور تجلی الهی پر شداز دم ویس قرن بوی خدا می آید
۴
جان فدای رخ آن یار گرانمایه، که اوبر سر صفه مستان بصفا می آید
صفحهٔ ۱ از ۲