خلوتی با قاسم انوار
شمارهٔ ۳۴۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از خم صفا باده چون قند بیاریدبانغمه نوروز و نهاوند بیارید
۲
هر چند که بس نادر و نایاب و عزیزستای ساده دلان،یک دل خرسند بیارید
۳
توت،ارچه لطیفست،ولی موجب صفراستآلوی بخارا ز سمرقند بیارید
۴
دردست داوی دل بیچاره درویشاز پند مگویید ولی بند بیارید
صفحهٔ ۱ از ۲