خلوتی با قاسم انوار
شمارهٔ ۳۶۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
درد سری میدهد زحمت رنج خمارزهد برون کن ز سر، ساقی جان را در آر
۲
جان جهانرا طلب، ملک عیانرا طلبجان جهان باقیست، ملک جهان مستعار
۳
چون همه جان و دلت لایق آن حضرتستدل بر الله بر، دیده بر آن راه دار
۴
در صفت هر کسی رفت حکایت بسیهیچ نپرسی سخن از صفت یار غار؟
صفحهٔ ۱ از ۲