خلوتی با قاسم انوار
شمارهٔ ۳۷۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ماییم و جام باده و سودای آن نگارهر کس مناسب گهر خود گرفت یار
۲
ای دوست، انتظار مفرما، که بعد ازیندل را نه صبر ماند، نه آرام و نه قرار
۳
گو صید عشق خواهی آهو دلی مکنهمراه عشق باش، که شیریست در شکار
۴
هر کس که جان نبازد در ابتلای عشقدر روز حشر باشد از دوست شرمسار
صفحهٔ ۱ از ۲