خلوتی با قاسم انوار
شمارهٔ ۴۰۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بنده از دوست سئوالی بصفا کردم دوشقصه سر ترا چند بود این سرپوش؟
۲
عاشقان در رخ زیبای تو حیران شده اندهمه مستند، نه مدهوش و لیکن خاموش
۳
صفت باده اگر زاهد ما بشناسدهمه با چنگ و دف آید بدر باده فروش
۴
صوفی ما اگر از جام تو شوری داردسخن مردم خودبین نکند دیگر گوش
صفحهٔ ۱ از ۲