خلوتی با قاسم انوار
شمارهٔ ۴۲۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خدای را چو ندانی، چه فقه و چه معقول؟بدوست راه نبردی، مگو حدیث فضول
۲
ز آفتاب جهانتاب عشق گرم شدیمفراغتیم ز عالم، چه جای رد و قبول؟
۳
سخن ز ممکن و محدث مگو، ز واجب گوحدیث فرع نگویند عارفان اصول
۴
اگر چه کشته تیغ توام، ولی در حشرچه شکرها که بگوید ز قاتل این مقتول!
صفحهٔ ۱ از ۲