خلوتی با قاسم انوار
شمارهٔ ۴۲۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از ما مپیچ رو، که غریبیم و تلخ کامما روی دل بروی تو داریم صبح و شام
۲
زاهد، مگو که: عشق گناهت و لایجوزما را بدین گنه نتوان کرد انتقام
۳
ای عشق چاره ساز روان بخش دلنوازظلت مدام بر سر ما باد مستدام
۴
ما زنده ایم در طلب «حی لا یموت »استاده ایم در صف «قیوم لا ینام »
صفحهٔ ۱ از ۲