خلوتی با قاسم انوار
شمارهٔ ۴۳۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گر بنالم من از این درد که در دل دارمبس عجب نبود اگر رحم کند دلدارم
۲
کهنه گنجیست درین کنج نهانی پنهانترک سر گویم و آن گنج نهان بردارم
۳
قسمتی کان ز ازل رفت چه شاید کردن؟من بر آن قسمتم، ار زاهد، اگر خمارم
۴
گفتمش: رو بنما، گفت که: هی! حد تو نیستخجل از گفته خویشم، پس سر می خارم
صفحهٔ ۱ از ۲