خلوتی با قاسم انوار
شمارهٔ ۴۶۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
این عنایت ازلی بود که ره پرسیدیموین هدایت ابدی گشت که رویت دیدیم
۲
همچو بلبل ز غم روی تو گریان بودیمچون گل روی تو دیدیم چو گل خندیدیم
۳
بهوایی که نشانی ز تو یابیم مگرهمچو پرگار بسر گرد جهان گردیدیم
۴
جز تمنای تو حظی ز جهان نگرفتیمغیر سودای تو سودی بجهان نگزیدیم
صفحهٔ ۱ از ۳