خلوتی با قاسم انوار
شمارهٔ ۴۹۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سامان عیش نیست درین دار پر فتنساقی، بیار باده مستان ذوالمنن
۲
عشقست مونس دل و جان هر کجا که هستدر وقت جان سپردن و در گور و در کفن
۳
صافی کشان صاف درین ره مطرفندما و شرابخانه و ساقی و درد دن
۴
آن ساعتی که پیر مغان درد می کشدبا او جنس صاف حرامست دم زدن
صفحهٔ ۱ از ۳