خلوتی با قاسم انوار
شمارهٔ ۵۱۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تن زنده بجان آمد و جان زنده بجانانجان راهبر دل شد و دل راهبر جان
۲
گر ترس سرت هست، برو، خواجه، ازین کویکاغشته بخونند درین کوچه دلیران
۳
در نقطه خالست صفای دل درویشای دوست، مگو قصه «ما کان و ما کان »
۴
هرگز سخن واعظ و ناصح نکند سودزین سان که منم بی دل و دین، بی سر و سامان
صفحهٔ ۱ از ۳