خلوتی با قاسم انوار
شمارهٔ ۵۱۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چندان که گفتم: خاطر مرنجانرنجید و رنجاند آن شاه خوبان
۲
با آه سردم، با روی زردمسر در بیابان، مانند باران
۳
آشفته حالم، بی پر و بالمپیوسته نالم، مسکین غریبان!
۴
چندان که گویم، نامش چه گویم؟ماه منور، شمع شبستان
صفحهٔ ۱ از ۲