خلوتی با قاسم انوار
شمارهٔ ۵۶۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دل شوریده را تمنا تودر سرم مایهای سودا تو
۲
صورت کون چون معماییستکاشف سر این معما تو
۳
در تماشای صورت و معنیهم تماشاگر و تماشا تو
۴
هرچه دیدیم در جهان کم و بیشهمه «لا» بوده اند، الا تو
صفحهٔ ۱ از ۲