خلوتی با قاسم انوار
شمارهٔ ۵۷۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بر بی‌دلان گذشت و نکرد این طرف نگاهماییم در زمانه دلی و هزار آه
۲
ای پادشاه حسن، که دل‌ها گدای توستدل‌ها نگاه دار، که اینست شاهراه
۳
سودای چشم مست تو در حد ما نبوددل بر امید آن کرم افتاد در گناه
۴
از پا فتاده‌ام من درویش، دست گیرای رهنمای دل، به کجا آورم پناه؟
صفحهٔ ۱ از ۲