خلوتی با قاسم انوار
شمارهٔ ۵۸۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
روی مه را جلوه دادی، زلف میگون تاب دهگلبن جان مرا از جوی وصلت آب ده
۲
گر تو مرد آشنایی وقت را فرصت شمارباده بستان، اختر تزویر را پرتاب ده
۳
توبه کردن در حقیقت بازگشت دل بودگر یقین همراه داری دل بدان تواب ده
۴
عاقلان را بر سریر حرمت و عزت نشانعاشقان را در صبوحی باده های ناب ده
صفحهٔ ۱ از ۲