خلوتی با پروین اعتصامی
شمارهٔ ۱۰۰ - عیبجو
مثنویات، تمثیلات و مقطعات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
زاغی به طرف باغ، به طاووس طعنه زدکین مرغ زشت روی چه خودخواه و خودنماست
۲
این خط و خال را نتوان گفت دلکش استاین زیب و رنگ را نتوان گفت دلرباست
۳
پایش کج است و زشت، از آن کج رود به راهدمش چو دم روبه و رنگش چو کهرباست
۴
نوکش چو نوک بوم سیه‌کار، منحنی‌ستپشت سرش برآمده و گردنش دوتاست
صفحهٔ ۱ از ۷