خلوتی با اسیر شهرستانی
شمارهٔ ۱۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به دل دوزد نگاهت سینه‌ها رابه گل گیرد رخت آیینه‌ها را
۲
بهار سینه‌صافی بی‌خزان‌ترز دل روبد غبار کینه‌ها را
۳
بیا زاهد که مست سجده یابیبه پای خُم شب آدینه‌ها را
۴
نخستین گام سر باید نهادنکه بالا می‌رود این زینه‌ها را
صفحهٔ ۱ از ۲