خلوتی با اسیر شهرستانی
شمارهٔ ۱۱۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
میرسد مست شکوه کاهیهاگله مشتاق عذرخواهیها
۲
از لبش بوسهای طمع دارمدر گدایی است پادشاهیها
۳
سینه صافی بهشت راحت ماستدوزخ کیست کینهخواهیها
۴
روز عید بهانهجوییهاستوای بر جان بیگناهیها
صفحهٔ ۱ از ۳