خلوتی با پروین اعتصامی
شمارهٔ ۱۲۴ - گریهٔ بی سود
مثنویات، تمثیلات و مقطعات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
باغبانی، قطره‌ای بر برگ گلدید و گفت این چهره جای اشک نیست
۲
گفت، من خندیده‌ام تا زاده‌امدوش، بر خندیدنم بلبل گریست
۳
من، همی خندم برسم روزگارکاین چه ناهمواری و ناراستیست
۴
خندهٔ ما را، حکایت روشن استگریهٔ بلبل، ندانستم ز چیست
صفحهٔ ۱ از ۳