خلوتی با اسیر شهرستانی
شمارهٔ ۱۹۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دل اگر رفت گرفتار طلسم خاک استسر اگر نیست به جا در سفر فتراک است
۲
خون ما ریخت که آتش به جهان اندازدشعله را جوهر شمشیر ستم خاشاک است
۳
هست چون کشتی رحمت چه غم از بحر گناهیاد از آلودگیم نیست دل من پاک است
۴
عشق در خاطر آسوده کجا می گنجدصدف گوهر تابنده مهر افلاک است
صفحهٔ ۱ از ۲