خلوتی با اسیر شهرستانی
شمارهٔ ۳۳۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
صیقل رسوایی راز نهان پیداست کیستمو به مویم تا به مغز استخوان پیداست کیست
۲
خار و گل در باغ دل جوش انا الحق می زنندشبنم یکرنگی این بوستان پیداست کیست
۳
دیده آیینه اختر شناسان کور باداز غبارم پرده دار آسمان پیداست کیست
۴
برگ برگ این چمن آیینه دار وحدت استکی گشایم بال جرأت باغبان پیداست کیست
صفحهٔ ۱ از ۲