خلوتی با اسیر شهرستانی
شمارهٔ ۳۴۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گریه بیقرار پیدا نیستنمک روزگار پیدا نیست
۲
دیدم آیینه خانه دو جهانهیچکس غیر یار پیدا نیست
۳
بسکه در دل گداختیم نفسخاک ما را غبار پیدا نیست
۴
بینش ناقص که می گویدکه نهان آشکار پیدا نیست
صفحهٔ ۱ از ۳