خلوتی با پروین اعتصامی
شمارهٔ ۱۴۷ - نا اهل
مثنویات، تمثیلات و مقطعات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نوگلی، روزی ز شورستان دمیدخار، آن گل دید و رو در هم کشید
۲
کز چه روئیدی به پیش پای ماتنگ کردی بی ضرورت، جای ما
۳
سرخی رنگ تو، چشمم خیره کردزشتی رویت، فضا را تیره کرد
۴
خسته گشت از بوی جانکاهت وجوداین چه نقش است، این چه تار است، این چه پود
صفحهٔ ۱ از ۷