خلوتی با اسیر شهرستانی
شمارهٔ ۴۲۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
غمی که درد نیفزود ننگ سلسله بادلبی که شکر نفرسود ساغر گله باد
۲
ز آشنایی صیاد در شکنجه دامدل رمیده عاشق شکار آبله باد
۳
هجوم گریه ما گرد ما به جا نگذاشتغبار خاطر یاران غبار قافله باد
۴
نگاه گرم تحمل گداز و شوق رسادلی که خون نشود خونبهای حوصله باد
صفحهٔ ۱ از ۲