خلوتی با اسیر شهرستانی
شمارهٔ ۴۳۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
همای گرد مجنون تو پرواز آشیان گرددمبادا صید دام موجه ریگ روان گردد
۲
خیال نقش پایت دام هوش گلستان گرددهوای جلوه گاهت قبله سرو روان گردد
۳
نسیمی می وزد بر کشته شوق از مغیلانیغبار کاروان مصر اگر یوسف نشان گردد
۴
پرش از غیرت بیشرمی نظاره می سوزدپری دانسته از چشم نظر بازان نهان گردد
صفحهٔ ۱ از ۲