خلوتی با پروین اعتصامی
شمارهٔ ۱۶۵ - این قطعه را در تعزیت پدر بزرگوار خود سروده‌ام
مثنویات، تمثیلات و مقطعات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
پدر آن تیشه که بر خاک تو زد دست اجلتیشه‌ای بود که شد باعث ویرانی من
۲
یوسفت نام نهادند و به گرگت دادندمرگْ گرگ تو شد، ای یوسف کنعانی من
۳
مه گردون ادب بودی و در خاک شدیخاکْ زندان تو گشت، ای مه زندانی من
۴
از ندانستنِ من دزدِ قضا آگه بودچو تو را برد، بخندید به نادانی من
صفحهٔ ۱ از ۴