خلوتی با اسیر شهرستانی
شمارهٔ ۶۵۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
پیداست عکس چهره گل در هوای ابرآیینه خانه کرده چمن را صفای ابر
۲
مستند شاهدان بهار از می هواسرها برهنه کرده غزلخوان به پای ابر
۳
گل می کند دماغ تر از خاک خشک زهدساقی است تا هوای رطوبت فزای ابر
۴
دیوانه باده می کشد و می کند سماعبزم پری است در نظر جلوه های ابر
صفحهٔ ۱ از ۳