خلوتی با اسیر شهرستانی
شمارهٔ ۶۷۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ز فیض ابر شد زانسان جهان سبزکه از عکس زمین شد آسمان سبز
۲
به صحرا گردباد تشنه لب رارطوبت کرد چون سرو روان سبز
۳
رقم زد خامه ای گر وصف گلشنچو برگ بید گردیدش زبان سبز
۴
ز فیض لطف عام ابر نیسانچو موج سبزه شد ریگ روان سبز
صفحهٔ ۱ از ۲