خلوتی با اسیر شهرستانی
شمارهٔ ۷۹۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عقلیم و طفل مکتب نادانی خودیمگنجیم و خانه زاد پریشانی خودیم
۲
ما را به خاک رهگذری کرد روشناسدر زیر بار منت پیشانی خودیم
۳
طعن حسود بت پی آزار ما کم استدر دیر هم گواه مسلمانی خودیم
۴
اقبال آفتاب قناعت بلندترچون ذره زیر سایه عریانی خودیم
صفحهٔ ۱ از ۲