خلوتی با اسیر شهرستانی
شمارهٔ ۱۲
غزلیات ناتمام
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ز بی سرمایگی دادم سرانجامی سر خود رابه دست صد شکست دل سپردم ساغر خود را
۲
چنان سیر چمن شد در گرفتاری فراموشمکه هرگز از قفس نشناختم بال و پر خود را
صفحهٔ ۱ از ۱